La Paz

Iets na de oversteek komen we aan in La Paz. We worden afgezet bij ons hotel en nemen afscheid van Peru/Bolivia Hop. Verder dan dit gaan ze niet. Van nu af aan moeten we zelf losse busreizen boeken. Jammer, want Peru Hop was ideaal: Ophaalservice bij je hotel, een Engelssprekende gids aan boord én veilig!

Het hotel waar we verblijven is pas een maand of 2 open en alles is spiksplinternieuw. We hebben een riante kamer en eigen badkamer. Helaas heeft Martijn in Copacobana iets verkeerd gegeten en hij is nog misselijk. De dag erop is het nog erger en komen alleen al door de lucht van het eten de eerste hapjes van het ontbijt er bijna weer uit. Daarom blijven we het grootste gedeelte van de dag op de kamer. Karyn gaat ’s middags op pad om wat empanadas te halen, maar Martijn eet alleen wat droge crackers. ’s Avonds gaat het iets beter en weet Martijn een crêpe met chocola en slagroom weg te krijgen.

De volgende dag kunnen we wel op pad en verkennen we het centrum van La Paz. Wat ons vooral opvalt is de armoede. Ons hotel zit in het centrum, maar de gebouwen zien er vervallen uit en er lopen de nodige zwervers rond. Ook zitten er overal mensen aan de straat met piepkleine kraampjes om dingen te verkopen. Het lijkt echt een kwestie van overleven. Het BBP ($3.000) is hier maar de helft van Peru, wat ook al niet het rijkste land is. We bezoeken de San Francisco kerk, het San Pedro plein, de heksenmarkt en de voornaamste winkelstraat, maar het maakt allemaal niet veel indruk. We lunchen bij een Mexicaans restaurant, wat van een stel Nederlanders blijkt te zijn.

La Paz is een van de weinige plekken tijdens onze reis waar we ons op straat een beetje onveilig voelen. Overdag zijn er gelukkig veel mensen op straat en ons hotel zit aan een straat waar het ’s avonds ook nog druk is. Toch willen we hier in het donker niet het verkeerde steegje inlopen. Het is maar een onderbuikgevoel, maar toch. Het kan nooit kwaad om dat niet te negeren.

Op onze laatste dag doen we een walking tour, waarbij we wat meer informatie over de stad en de Boliviaanse cultuur krijgen. Halverwege hebben we het wel gezien, omdat de tour dan nog naar de winkelstraat gaat. Daarom haken we af en ontspannen we nog even bij Café del Mundo, voordat onze bus naar Uyuni vertrekt. Dit restaurant was onze vaste stek en we hebben hier een stuk of 4 keer gegeten. De laatste middag konden we hier met een stukje taart en een biertje/wijntje goed vertoeven. Het restaurant was van een Zweedse en bood erg goed Westers eten aan. Het Boliviaanse eten dat we elders hadden geprobeerd vonden we nog niet zo spannend, dus dat maakte het een makkelijke keuze om hier vaker te gaan zitten.

We vertrekken om 8 uur richting het busstation en doen dit in een versleten taxi tegen een te hoge prijs (al is dat nog steeds niks qua Nederlandse begrippen). We hebben een speciale toeristenbus geboekt (safety first!) en kunnen in een wachtruimte plaatsnemen met de andere toeristen. In de bus hebben we zeer ruime zitplaatsen en we krijgen nog een kleine maaltijd en ’s ochtends ook ontbijt.

Bij ons ging het indienen van de boeking nog verkeerd (formulier was niet tablet-proof), waardoor we als nationaliteit ‘Afghaans’ hadden. We hadden dat al geconstateerd en laten wijzigen. Een andere toerist van een grotere groep echter niet. Toen de namen werden gecontroleerd was ‘Abdul Omar’ daarom al gauw het lachertje van de bus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.