Punta Arenas

We vliegen in 3,5 uur naar Punta Arenas, één van de centrale plekken in het zuiden van Chili en Patagonië. We landen terwijl het hard waait en het vliegtuig schommelt flink tijdens de afdaling en vlak voor de landing. We landen zonder problemen, halen onze bagage op en gaan op zoek naar onze transfer. De eigenaar van de B&B waar we verblijven haalt ons op, een vrolijke man die al lachend om zich heen wijst en ‘Patagonia! Patagonia! Patagonia!’ roept.

Het klimaat is echt een wereld van verschil ten opzichte van Santiago. Daar was het nog warm en woestijnachtig. Hier zitten we aan zee, is het koud en buiten groeien de nodige groene grassen en planten. In plaats van met een t-shirtje moeten we nu met 3-4 lagen kleding aan naar buiten en de koude wind vraagt er bijna om om ook handschoenen aan te doen.

We verkennen ’s middags het centrum van Punta Arenas en lopen naar de zee. Daarna gaan we vroeg een hapje eten bij La Luna. We bestellen allebei een flinke lap vlees met champignonsaus, gefrituurde aardappelballetjes en een glas huiswijn. Heer-lijk! Precies waar we aan toe waren met dit koude en gure weer. Financieel gezien was dit makkelijk te verkroppen, omdat we voor heel Chili een hoog dagbudget hadden ingecalculeerd. We hebben echter in goedkope hostels geslapen en een paar keer zelf gekookt, wat betekent dat we in iets meer dan een week tijd al een paar honderd euro per persoon hebben uitgespaard. Goed voor de buffer als we weer terugkomen in Nederland, maar het geeft ons ook de mogelijkheid om een keer wat uitgebreider te eten of een leuke tour te doen. En die tours zijn helaas wat duurder in Patagonië dan we gewend zijn van eerder, net zoals het eten.

De volgende dag worden we wakker en zetten we eerst de verwarming aan om de temperatuur in de kamer wat omhoog te krijgen. Het is namelijk goed koud en als we naar buiten kijken zien we dat het sneeuwt, al blijft deze niet liggen. We krijgen een lekker ontbijt met vers geroosterde broodjes, jam, salsa en meer en gaan daarna op pad. We bezoeken eerst wat outdoorwinkels waar Karyn een extra vest inslaat voor de W-trek en Martijn een paar dikke sokken voor Antarctica. Voor wie het nog niet weet: we hebben onze reis met een paar dagen verlengd en gaan op een 10-daagse expeditie naar het Antarctisch schiereiland. In Indonesië deelden we een taxi met een Australisch meisje die ons wees op de expedities vanuit Ushuaia (onze laatste stop). Ze zei dat er vlak voor het vertrek van de expedities grote kortingen worden aangeboden. Natuurlijk leek het ons erg gaaf om dit te doen, maar de expedities zijn duur en in Indonesië wisten we nog niet hoeveel geld we over zouden houden. In Peru en Bolivia zijn we stiekem weer een beetje gaan kijken en we blijken vooraf aanzienlijk meer geld te hebben gespaard dan nodig was. En ook hebben we ons keurig aan ons budget gehouden. Oftewel, we hebben mogelijk geld voor een expeditie! Nu nog een goede last-minute deal vinden. We kwamen erachter dat de vroegboekkortingen net zo hoog zijn als de last-minutes, waarbij je het hebt over kortingen van wel 50% (waardoor je waarschijnlijk alsnog de normale prijs betaald, maar goed). We vragen de prijzen op en besluiten gek te doen. We gaan gewoon boeken. Ja, het is duur. Maar het is ook een once in a lifetime experience en we zijn toch in de buurt, wat de nodige en hoge reiskosten scheelt. En het is natuurlijk een geweldige knaller om onze wereldreis mee af te sluiten! Na te hebben bevestigd dat we mee willen krijgen we een mailtje terug dat de cabine die we wilden vergeven is en dat de eerstvolgende cabine $1.000 p/p duurder is, wat geen optie lijkt te zijn. Nooo! Daar gaat de reis. Zwaar teleurgesteld beseffen we dat  de reis waarschijnlijk door onze neus geboord is en dat we maar een dagje te laat waren. Dit was de conclusie van het contact dat we met het reisagentschap hadden.

Toevallig hadden we ook gemaild met het expeditiebedrijf zelf. Toen we hen hadden gemaild was de cabine nog beschikbaar, maar daarna reageerden ze niet meer. Daarom gingen we verder met het reisagentschap. Maar na een overtuigd mailtje te sturen dat we de cabine wilden hebben en zaten te wachten op een betalingsformulier kregen we ineens een reactie dat deze nog beschikbaar was! Nu wilden we deze nog boeken via het reisagentschap, omdat we daar gratis handschoenen en een waterdichte broek konden lenen (t.w.v. €150 p/p). Na wat heen en weer gemail gaat dit allemaal goed en de cabine is voor ons gereserveerd. Nu nog betalen. Alleen worden onze creditcards geweigerd. Onze betaallimiet is te laag. Ook dat nog! Na wat uitzoekwerk bij onze banken blijkt dat we een bepaald inkomen moeten hebben om onze limiet te verhogen. Maar ja, we zijn al 5 maanden op reis en hebben geen inkomsten. Het automatisch verhogen van de limiet blijkt niet mogelijk. Na wat gechat met de Rabobank worden we gelukkig geholpen en kunnen we de limiet verhogen. Eindelijk, geboekt. Nu hebben we nog iets heel erg moois om naar uit te kijken voor onze laatste weken!

Weer terug naar Punta Arenas. Ons plan is om hier alvast de nodige inkopen voor de W-trek te doen. Dit is een trek van 6 dagen en 5 nachten in het nationale park Torres del Paine. Met veel moeite hebben we kampeerplaatsen weten te bemachtigen. Zonder deze kom je het park niet in. Onderweg moeten we grotendeels zelfvoorzienend zijn, dus we moeten een lading eten meenemen. We zouden kunnen eten en slapen bij de ‘refugio’s’ onderweg, maar deze zijn érg duur en staan niet bekend om hun kwaliteit en service. Voor een overnachting betaal je zo $100-200, wat de reden is dat wij gaan kamperen.

Morgen gaan we naar Puerto Natales, waar we kampeerspullen gaan huren en 2 dagen later gaan we door naar Torres del Paine voor de trek. Puerto Natales zou veel duurder zijn, dus we slaan het meeste eten hier in. Met 2 volle tassen gevuld met pasta, pap, mueslirepen en meer verlaten we de supermarkt weer. We komen ’s avonds in de keuken van de B&B en streamen daarna nog wat tv-programma’s op de tablet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.